Michał Rękas – duchowny i społecznik
Michał Rękas, urodzony 28 września 1895 roku w Łanach Polskich, był postacią wyjątkową w polskim Kościele katolickim i społeczeństwie. Zmarł 15 lutego 1964 roku w Katowicach, pozostawiając po sobie niezatarte ślady w działalności duszpasterskiej oraz społecznej. Był założycielem stowarzyszenia Apostolstwo Chorych oraz osobą, która przez całe swoje życie angażowała się w pomoc chorym i potrzebującym. Jego działalność obejmowała nie tylko kapłaństwo, ale także szeroką działalność na rzecz osób dotkniętych cierpieniem.
Wykształcenie i wczesna kariera
Michał Rękas ukończył gimnazjum we Lwowie z odznaczeniem, co stanowiło doskonały fundament do dalszej edukacji teologicznej. W 1919 roku zakończył studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W dniu 31 maja tego samego roku otrzymał sakrament święceń kapłańskich z rąk abp. Józefa Bilczewskiego. Po święceniach rozpoczął pracę jako wikariusz w Tarnopolu, Złoczowie oraz w bazylice katedralnej we Lwowie.
W swojej karierze duszpasterskiej pełnił również funkcję prefekta w Arcybiskupim Seminarium Duchownym we Lwowie, a także kapelana Zakładu dla Chorych Umysłowych na Kulparkowie. Jego zaangażowanie w pracę z chorymi oraz osobami potrzebującymi stanowiło istotny element jego posługi kapłańskiej.
Apostolstwo Chorych
W 1929 roku Michał Rękas założył stowarzyszenie Apostolstwo Chorych we Lwowie, które miało na celu niesienie pomocy osobom chorym i cierpiącym. Rękas był nie tylko założycielem, ale również redaktorem czasopisma „Apostolstwo Chorych”, które informowało o działalności stowarzyszenia oraz dostarczało duchowych treści dla osób dotkniętych chorobą.
Jego działalność nie ograniczała się jedynie do pracy duszpasterskiej w parafii. W latach 30-tych XX wieku był kierownikiem redakcji katolickiej Radia Lwów, które dzięki jego inicjatywie nadawało audycję „Radio chorym”, a także transmitowało msze w trzech obrządkach katolickich: łacińskim, greckim i ormiańskim. To innowacyjne podejście do duszpasterstwa pozwoliło dotrzeć do szerokiego grona osób chorych, które nie mogły uczestniczyć w tradycyjnych formach liturgii.
Działalność podczas II wojny światowej
W okresie II wojny światowej Michał Rękas wykazał się niezwykłą odwagą i determinacją. Nauczał w tajnym seminarium duchownym oraz organizował pomoc dla polskich i żydowskich więźniów niemieckich więzień we Lwowie. Współpracował z Komitetem Opieki i Pomocy, angażując się w działania mające na celu ratowanie życia ludzi znajdujących się w dramatycznych sytuacjach.
Jego działalność nie była łatwa, biorąc pod uwagę trudności związane z okupacją niemiecką oraz represjami wobec Kościoła katolickiego. Mimo to Rękas nie ustępował i kontynuował swoje wysiłki na rzecz potrzebujących.
Życie po wojnie
Po zakończeniu II wojny światowej i przymusowym wygnaniu Polaków ze Lwowa Michał Rękas osiedlił się w Katowicach. Tam wznowił swoją działalność jako kapelan i duszpasterz, kontynuując prace Apostolstwa Chorych. W 1946 roku przywrócił audycje radiowe dla chorych, które jednak zostały zakazane przez komunistyczne władze w 1949 roku. Pomimo tych trudności Rękas nie poddawał się i dalej służył społeczności lokalnej.
W 1951 roku obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Warszawskim, co świadczy o jego zaangażowaniu w rozwój intelektualny oraz teologiczny. W 1954 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi przez Radę Państwa za zasługi w pracy społecznej, co potwierdza jego znaczenie jako duchownego oraz działacza społecznego.
Pisma Michała Rękasa
Michał Rękas był autorem wielu publikacji dotyczących duszpasterstwa oraz pomocy osobom chorym. Jego dorobek literacki obejmuje takie tytuły jak: „Zadanie tercjarstwa w czasach obecnych”, „Rozmowy z chorymi” czy „Tajemnica cierpienia”. W swoich pracach poruszał kwestie związane z duchowością chorych oraz rolą Kościoła w ich życiu.
Rękas pisał również o nowoczesnym pojmowaniu Kościoła oraz jego misji wobec współczesnego społeczeństwa. Jego publikacje były ważnym głosem w debacie teologicznej i społeczne, a jego idee pozostają aktualne do dziś.
Zakończenie
Michał Rękas pozostawił po sobie niezatarte ślady zarówno jako duchowny, jak i społecznik. Jego działalność na rzecz chorych oraz zaangażowanie w życie Kościoła katolickiego są przykładem prawdziwego powołania do służby drugiemu człowiekowi. Jego historia przypomina nam o wartości empatii i wsparcia dla osób dotkniętych cierpieniem oraz o znaczeniu działania na rzecz wspólnoty. Ostatecznie, Michał Rękas stał się symbolem miłości bliźniego i oddania dla tych, którzy potrzebują pomocy.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).